Het hoofd.

Algemene beschrijving.

v Harmonieus, proportioneel t.o.v. de rest van het lichaam en lang. De verhouding schedel/snuit zal 5/5 zijn, wat wil zeggen van gelijke lengte. De denkbeeldige lijnen vanaf de neus tot aan het oor zijn uiteenlopend. Het bovenaanzicht van schedel en snuit moet verlengd zijn en gelijkmatig. Dus geen puntige snuit.

De schedel.

v Van gemiddelde grootte, bij de reuen wat breder. Een bolle doorsnede (bol profiel). De breedte van de schedel zal gelijk zijn aan de lengte. In vooraangezicht moet hij bol zijn. De occiput (jachtknobbel) op het achterhoofd is niet overdreven.

De stop.

v De stop is licht glooiend en weinig uitgesproken.

De snuit.

v De snuit heeft een rechtlijnig profiel met een lichte uitholling aan het achterdeel. Gezien van boven lijkt deze licht rechthoekig, versmallend naar de neus toe.

De neus.

v De neus is groot, vochtig met open neusgaten en zeer goed ontwikkeld. De kleur varieert van helder kastanje tot diep zwart, altijd in overeenstemming met de kleur van de lippen.

De lippen.

v De bovenste moeten de onderste bedekken; ze zijn loshangend en overvloedig zonder overdaad. De onderste vormen duidelijk mondhoeken. De lippen hebben dezelfde kleur als de neus.

De tanden.

v De tanden zijn wit en gezond. Goed ontwikkelde hoektanden, al de premolaren zijn aanwezig. Het gebit is scharend.

De ogen.

v Middelgrote amandelvormige donkere ogen, hazelnootbruin, met trieste blik, edel en intelligent.

De oogleden.

v Gepigmenteerd (gekleurd) zoals de neus en lippen, aansluitend tegen de oogbol. In rusttoestand mogen ze enigszins doorhangen.

De oren. (behang)

v Groot, lang, dun en hangend. Van soepele textuur met een rechthoekige vorm en afgeronde punten. Aangezet onder de ooglijn en vrij hangend als ´kurkentrekkers´gedraaid. Zonder dat er aan getrokken wordt, behoren de oren tot aan of voorbij de neus te reiken. Een netwerk van aderen is goed zichtbaar aan de oppervlakte van de huid.

Hals.

v De hals heeft de vorm van een afgeknotte kegel, groot krachtig, gespierd en soepel. Een dikke loshangende huid, die zonder overdrijven een duidelijke zwevende plooi vormt.

      De romp.

Algemene beschrijving.

v Gestrekt, sterk en robuust, met een aanzienlijke omvang van de borstkas, die met 1/3 de schofthoogte moet overtreffen: Schofthoogte 3, omvang borstkas 4.

De voorborst.

v Vooruitgestoken borstbeen en eenvoudig uitgetekend.

De borst.

v Zeer goed ontwikkeld, groot,  diep en breed. Dieper reikend dan de ellebogen. Spits toelopend naar het ontwikkelde borstbeen.

De rug.

v Krachtig, groot, neigend naar een vlak bekken. De hoogte van het kruis moet gelijk zijn aan de schofthoogte of  kleiner. Rekening houdend met de tendens van dit ras om zich te verheffen, wordt toegestaan dat het achterdeel iets hoger is.

De bovenbelijning.

v Recht met een lichte holheid van de rug en bolheid van de soms zichtbaar opgetilde nier, karakteristiek voor dit ras, maar zonder holle rug.

De buiklijn.

v De buik is lichtjes opgetrokken, de lijnen van de flanken zijn erg goed zichtbaar en de flanken zelf zijn ruim.

De staart.

v De staart is dik aan de wortel en middelmatig hoog aangezet. Sterk en bedekt met kort haar, dat aan de punt een penseeltje vormt. In rust wordt hij lichtgebogen als een sabel gedragen vallend over de ‘sprong’; tijdens het werk en gaan richt de staart zich op zonder overdrijving maar met een voortdurende laterale heen en weer beweging. De staart wordt nooit recht of over de rug gedragen.  

De voorste ledematen

Algemene beschrijving,

v Perfect in evenwicht, recht en parallel. Door de diepte van de borstkas lijken de voorpoten kort te zijn. De spieren en pezen zijn duidelijk zichtbaar. De lengte van de voorpoten moet gelijk zijn aan de helft van de schofthoogte. De botten zijn sterk, met een krachtige middenhand en ellebogen die goed aansluiten tegen de borstkas.

De schouders.

v De schouders zijn schuin, afgerond, gespierd en met een lengte gelijk aan die van de opperarm.

De poten.

v De poten zijn sterk, met de ellebogen goed aangedrukt tegen de borstkas.

De hoek tussen schouderblad en opperarm.

v Deze hoek is gelijk aan 100° ( honderd graden ).

De voorpoten.

v De voorpoten zijn recht en goed in evenwicht, met een sterk beendergestel.

De hoek tussen het opperarmbeen en het spaakbeen.

v Deze hoek grenst aan de 120° (honderd twintig graden)

Het scheenbeen (Canon).

v Deze heeft een sterke botstructuur en is erg krachtig. Vanuit het profiel gezien, een beetje scheef (nijgt soms naar hound-stand ).

De voeten.

v Een ronde kattenvoet met hoge kootjes. De nagels en eeltkussens zijn taai, de voeten zijn groot. De huid tussen de tenen is voorzien van fijne haartjes.

De achterste ledematen

Algemene beschrijving.

v Krachtig, gespierd en goed gehoekt met een correcte loodrechte stand en knieën zonder afwijkingen, een lange middenvoet en stevige voeten. De achterste ledematen bezorgen de kracht aan de hond, maar ook de behendigheid en de stuwing voor het volgen van een spoor in moeilijk terrein.

De dijen.

v  Deze zijn sterk en gespierd.

De hoek tussen heup en dijen.

v  Deze hoek is ongeveer 100° (honderd graden).

De poten.

v De poten zijn sterk en gespierd.

De hoek tussen dij en scheenbeen (tibia).

v  Deze is ongeveer 115° (honderd vijftien graden).

De knieën.

v  Duidelijk getekend, met de pees goed zichtbaar.De hoek van de knieën is een open hoek, en benaderd de 120° (honderd twintig graden).

De voeten.

v  Katachtig, enigszins ovaal gevormd. Langer dan de voorvoeten. Soms zijn Hubertusklauwen  aanwezig, die meestal enkelvoudig zijn en zelden dubbel. Amputatie van Hubertusklauwen is toegestaan.

De beweging

v De gewenste beweging is de draf, zonder de nijging tot zijgang of telgang. De nadruk zal tijdens het gaan in het bijzonder gevestigd worden op de ellebogen en de knieën vanwege de natuurlijke neiging van dit ras, al snuffelend, met de kop naar beneden te lopen.

De huid

v De huid is erg rekbaar, dik en met een roze kleur, los over het gehele lichaam, en vormt, wanneer het hoofd omlaag wordt gehouden,  in de meeste gevallen rimpels op het voorhoofd. (deze frons geeft de hond zijn rastypische droevige blik).

De vacht

v  De vacht is dicht, het haar is kort, fijn en liggend. (geen onderwol). Het bedekt het gehele lichaam, zelfs de ruimte tussen de tenen.

De kleur

v De kleur is wit en oranje, met dominantie van de ene of de andere, en verspreid in onregelmatige goed afgebakende vlekken of platen, maar zonder stippels. De oranjeachtige kleur kan variëren van een meer heldere tint (citroen) tot een tint van donker rossig. (kastanje). Geheel witte exemplaren komen voor, geheel bruine(oranje) honden zijn zeer zeldzaam. (witte sokken en staartpunt zijn gewenst).

-Uit praktische overwegingen wordt de witte staartpunt bij het werken in het veld zeer op prijs gesteld.-

Gebreken

De lichte gebreken, (die de kwalificatie ‘uitmuntend’niet uitsluiten).

v Het profiel van de snuit, gebogen zonder overmaat. Afwezigheid van enkele kiezen en een tanggebit. De oogleden hangend tot aan de punt waar het oogvlies zichtbaar wordt. Zwakheid in de lijn van de rug  tot aan de lendenen en een golvende bij het lopen. Verhoging van de rug die, hoewel toegestaan, nooit overdreven mag zijn.

Zware gebreken, (die de kwalificatie ‘uitmuntend’ kunnen uitsluiten).

v Een te spitse of te platneuzige snuit. Afwezigheid van hoektanden of premolaren, die niet te wijten zijn aan verwondingen.

Een holle rug. De hoogte van het kruis die de schofthoogte te veel overschrijdt.

Niet correcte, zwakke of afwijkende evenwichten. Ellebogen die zijwaarts uitsteken tijdens de gang of stilstand. Zijdelingse bewegingen van de poten tijdens het gaan. Zware koehakkigheid. Een gegolfde, ruwe- of halflange vacht. Gecoupeerde oren of staart. Entropion[1] of Ectropion[2].

Een onevenwichtig karakter, overdreven schuwheid, zenuwachtigheid of agressiviteit. Te tenger. Onvoldoende omtrek van de borstkas. Een staart die te hoog gedragen wordt of tussen de poten tegen de buik wordt gedrukt. Te mager voor rastype.

Gebreken (die verwijdering tot gevolg hebben, tevens inhoudend de kwalificatie ongeschikt te zijn voor bevestiging van (ras-) puurheid en biotype.

v     Een gespleten neus. Ruwe of lange vacht. Een lengte, die gelijk is of kleiner ten opzichte van de hoogte. Prognathisme[3] van elke graad. Een wollige vacht, die duidt op een kruising van rassen.

Monorchidie[4] en Crytorchidie[5].

Exemplaren met drie kleuren of zwarte vlekken op de snuit en de voorpoten.

Een tweede reden voor uitsluiting was het schimmelpatroon hetgeen in deze mate niet is gewenst.

Diskwalifikatie